Een zichtbare lijn waar het materiaal is gebroken of waar een breukvlak overgaat in een ander oppervlak.

De richting waarin de kracht van een slag of afsplitsing zich over het materiaal heeft voortgeplant.

Een bolle verhoging op het breukvlak, meestal aan de ventrale zijde van een afslag.

Secundaire bewerking waarbij kleine afslagen langs een rand zijn verwijderd.

Reliëfranden tussen negatieve afslagvlakken op een artefact.

Het slagvlak of contactvlak waarop kracht werd uitgeoefend om een afslag te produceren.

Schelpvormige breuk met gebogen breuklijnen, kenmerkend voor bros materiaal zoals vuursteen.

De oorspronkelijke buitenzijde van een vuursteenknol.

Veranderde kleur of structuur van het oppervlak door langdurige aantasting.

Oppervlakteglans of afslijting die kan samenhangen met wind- en sedimentwerking.

Sporen van verhitting zoals verkleuring, craquelé of thermische breuken.

Breuken die verband kunnen houden met vorst- en dooiprocessen.

Materiaalverlies of afronding door mechanische belasting of gebruik.

Glans of polish die door herhaalde wrijving kan zijn ontstaan.

Lineaire groeven of krasjes op het oppervlak.

Een zeer kleine breuk die soms alleen bij goede verlichting of vergroting zichtbaar is.

Plaatselijk spoor door een botsing, stoot of geconcentreerde mechanische belasting.

Oppervlakteverandering door herhaald bevriezen en ontdooien.

Kleine putjes of lokale oppervlaktekenmerken die als podlits zijn aangeduid.

Ring- of boogvormige breukpatronen die kunnen samenhangen met vorstspanningen.

Sporen die samenhangen met het slaan of percuteren van de steen.

De zijde van een afslag waarop onder andere de slagbult zichtbaar kan zijn.

De tegenoverliggende zijde, vaak met eerdere negatieve afslagvlakken en eventueel cortex.

Het uiteinde tegenover het proximale gedeelte of slagvlak.

Het gedeelte bij het oorspronkelijke platform of de slagzone.

De linker laterale rand volgens de gekozen oriëntatie van het artefact.

De rechter laterale rand volgens de gekozen oriëntatie van het artefact.

Een duidelijke inkeping in een rand.

Een puntvormig spoor of schade die met boren of perforeren kan samenhangen.

Een bewerkte, relatief steile rand die als schrabberrand kan zijn gebruikt.

Een puntvormig kenmerk dat met een stekerachtige bewerking kan samenhangen.

Restant van een kern waarvan afslagen zijn verwijderd.

Een natuurlijke knol of brok vuursteen.

Roodbruine, oranje of donkere verkleuring die met ijzerhoudende mineralen kan samenhangen.

Ring- of bandvormige patronen die door mineraalmigratie kunnen ontstaan.

Schade die waarschijnlijk na de archeologische depositie is ontstaan.

Een fossiele insluiting of biologische rest in het gesteente.

Afronding of slijtage die kan passen bij transport als rolsteen.

Oppervlakteverandering door waterwerking of sedimenttransport.

Een afgeslagen stuk steen dat van een kern of uitgangsmateriaal is losgekomen.

Een relatief langgerekte afslag waarbij de lengte duidelijk groter is dan de breedte.

Een zeer kleine afslag, vaak afkomstig van fijne bewerking of retouche.

Een afslag waarop na de oorspronkelijke productie extra randbewerking is aangebracht.